Metody

    • Vojta

      006Metoda Vojty jest jedną z neurofizjologicznych metod rehabilitacji, stosowaną w terapii wielu chorób o podłożu neurologicznym, ale nie tylko. Świetnie sprawdza się w: u dzieci z obniżonym napięciem mięśniowym, asymetriach ułożeniowych (m.in. kręcz szyi), wzmożonym napięciu mięśniowym (odginanie dziecka do tyłu) itp.

      Stosuje się tu bardzo dokładną ocenę rozwoju psychomotorycznego dziecka.                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                   Celem tej terapii jest przywrócenie wzorców właściwych. Dzięki stymulacji dziecko jest w stanie wykonać ruch, którego samo nie potrafiłoby wykonać (ze względu na zaburzone napięcie mięśniowe). Wielokrotne powtarzanie ćwiczeń powoduje, że obszary mózgu odpowiedzialne za ruch kodują prawidłowe schematy, które z czasem dziecko wykorzystuje w swojej spontanicznej motoryce. Mięśnie, które do tej pory pracowały niewłaściwie lub nie pracowały wcale, dzięki stymulacji zachowują się prawidłowo.

      Terapię metodą Vojty przeprowadzają rodzice dziecka, którzy wcześniej zostali przeszkoleni przez terapeutę. W trakcie ćwiczeń rodzice stymulują poszczególne obszary ciała dziecka, przez co aktywizują i wzmacniają mięśnie kończyn, twarzy i przykręgosłupowe. W efekcie widoczna jest m.in. wyraźna poprawa postawy i spontanicznego ruchu, mowa staje się wyraźniejsza, oddech głębszy, uaktywniają się także funkcje chwytne dłoni.

    • NDT- Bobath

      Usprawnianie według Metody NDT-Bobath ma pomóc dziecku we wszechstronnym rozwoju tak, aby mogło uzyskać niezależność
      w życiu i wykorzystać swe możliwości na tyle, na ile pozwala istniejące uszkodzenie Ośrodkowego Układu Nerwowego (OUN).

      Uzasadnieniem dla opracowanego postępowania Metodą NDT-Bobath było stwierdzenie, że rozwój dziecka z dysfunkcją OUN, w tym
      z Mózgowym Porażeniem Dziecięcym (MPDz), przebiega inaczej niż rozwój prawidłowy. Doświadczenia czuciowo-ruchowe takiego dziecka są odmienne, co wywołuje nieprawidłowe odczuwanie własnego ciała oraz nieprawidłowe ruchy. Reakcje prostowania
      i równowagi często nie rozwijają się. Zaburzenia w napięciu mięśni i niewłaściwe jego rozłożenie powodują powstawanie odmiennych wzorców ruchowych, typowych dla poszczególnych zaburzeń. Pierwsze nieprawidłowe objawy dotyczą zwykle kontroli głowy i tułowia. Następnie rozwijają się nieprawidłowe ruchy w dystalnych częściach ciała. Dominują wzorce zgięciowe i wyprostne, a rozwój ruchów rotacyjnych jest znacznie upośledzony.

      W związku z powyższym główne zasady usprawniania według koncepcji NDT-Bobath obejmują:

      – wpływanie na napięcie mięśni poprzez obniżanie napięcia wzmożonego i podwyższanie obniżonego, co jest możliwe dzięki zastosowaniu odpowiednich technik postępowania już od pierwszych miesięcy życia,

      – hamowanie nieprawidłowych odruchów oraz

      – wyzwalanie ruchów w formie najbardziej jak to jest tylko możliwe zbliżonej do prawidłowych, co zostaje osiągnięte poprzez wspomaganie i prowadzenie ruchu z punktów kluczowych, czyli punktów kontroli ruchu, którymi są: głowa,obręcz barkowa , obręcz miedniczna i inne części ciała, oraz

      – wykorzystywanie i utrwalanie zdobytych umiejętności ruchowych w codziennych cynnościach.

      Terapeuta ćwiczy całe ciało dziecka, a nie porusza wybranymi kończynami. Dzięki temu dostarcza odpowiednich doznań czuciowych i ruchowych, a dziecko jest dynamicznie aktywizowane. Pomoc przy wykonywaniu ruchu powinna być taka, aby zapewniała maksymalny i aktywny udział dziecka, a jednocześnie nie wywoływała nieprawidłowych odpowiedzi wynikających ze zbyt dużego wysiłku czy stresu. Każdy ruch jest odpowiednio przygotowywany i połączony z przemieszczaniem ciężaru ciała i środka ciężkości. Rodzaj, tempo i rytm ćwiczeń dobiera się indywidualnie. Podczas ćwiczeń dziecko nie powinno płakać, gdyż płacz zmniejsza skuteczność działań terapeutycznych oraz powinno mieć zapewnione pełne poczucie bezpieczeństwa, co warunkuje osiągnięcie współpracy i akceptacji z prowadzącym ćwiczenia.  Mimo, że zajęcia prowadzi się najczęściej indywidualnie, ich celem jest zawsze przygotowanie dziecka do uczestniczenia w normalnym życiu rodzinnym i społecznym. To indywidualne podejście daje możliwość uwzględnienia potrzeb psychologicznych dziecka, stopnia jego sprawności, występujących zaburzeń, warunków rodzinnych i środowiskowych. Usprawnianie według koncepcji NDT-Bobath jest szczególnie przydatne w leczeniu niemowląt i dzieci, ponieważ może być łatwo włączone w ich biologiczny rytm dnia. Prawidłowo wykonywane zabiegi pielęgnacyjne, karmienie, noszenie dziecka, czy zabawa z nim są odpowiednimi momentami do utrwalania ruchów ćwiczonych przez fizjoterapeutę. Odpowiednio przeszkoleni rodzice i opiekunowie, którzy zrozumieją problemy i trudności występujące u ich dziecka kontynuują ćwiczenia w warunkach domowych. Za szkolenie rodziców odpowiedzialny jest lekarz prowadzący i fizjoterapeuta.

    • Trójpłaszczyznowa terapia wad stóp u dzieci na podstawach neurofizjologicznych wg Zukunft-Huber

      chwytJest to metoda oparta na funkcjonalnym rozwoju stopy w pierwszym roku życia dziecka oraz na zasadach terapii manualnej. Terapia ta stanowi podstawę do wczesnego diagnozowania i wczesnego leczenia nieprawidłowego ustawienia stopy (stopa przywiedzeniowa, serpentynowa, suszkowata, końsko-szpotawa, piętowa i płasko-koślawa) za pomocą specjalnych chwytów mobilizujących i rozciągających oraz bandażowania funkcjonalnego. Terapia ta obejmuje też kwestie związane z doborem obuwia oraz funkcjonalnym rozwojem motorycznym w pozycjach leżących na plecach, na brzuchu i na boku.

    • BOBATH ADULT

      Założenia metody zostały opracowane przez Bertę i Karela Bobath, którzy pierwotnie stworzyli techniki do pracy z dziećmi z porażeniem mózgowym. Dopiero po kilku latach ciągłego doskonalenia i rozwoju metody stwierdzono, że po pewnych modyfikacjach może być ona przydatna w terapii dorosłych Pacjentów z neurogennymi zaburzeniami ruchu i napięcia mięśniowego. Szczególny nacisk położony jest na normalizację napięcia mięśniowego odpowiadającego za prawidłową postawę i wzorzec ruchu poprzez hamowanie reakcji nieprawidłowych.
      Twórcy metody zwrócili uwagę na fakt, że najlepsze efekty terapeutyczne osiąga się włączając terapię w jak najkrótszym okresie czasu po uszkodzeniu układu nerwowego. Podejmowanie kompleksowych działań, obejmujących czynności fizjoterapeutyczne, lekarskie i pielęgniarskie, już podczas pobytu Pacjenta na OIOM w znamienny sposób poprawia rokowanie co do regresji następstw uszkodzenia. Wg koncepcji Bobath do zespołu terapeutycznego należy jak najszybciej włączyć rodzinę Pacjenta, logopedę, psychologa i ergoterapeutę. Dopiero tak skonstruowana 24-godzinna opieka pozwala na prowadzenie efektywnej terapii.

      Dużym wyzwaniem dla fizjoterapeuty rozpoczynającego pracę z wykorzystaniem założeń metody Bobath jest konieczność opanowania licznych zagadnień związanych z anatomią i neurofizjologią. Koncepcja Bobath nie wytycza sobie sztywnych ram i podlega ciągłemu doskonaleniu i rozwojowi. Od roku 1984 szkoleniem instruktorów i ustalaniem wytycznych do prowadzenia edukacji zajmuje się International Bobath Instructors Training Association (IBITA).

    • PNF

      www.ipnfa.pl
      www.ipnfa.org

    • Kinesiotaping

      www.kinesio.com.pl
      www.kinesiotaping.com

Terapia Manualna wg B. Mulligana


http://www.mulliganconcept.pl